ที่มา : INTERNET TOD@Y / กรกฎาคม 2541

ตอนที่อินเทอร์เน็ตเกิดขึ้นในระยะแรกๆ ความแพร่หลายของมันในขณะนั้น ทำให้หลายคนสงสัยกันว่า ถ้าอินเทอร์เน็ตเป็นสื่อที่แอ็กเซสง่าย ใช้งานสะดวก ข่าวสารฉับไวและที่สำคัญคือ ฟรี! มันจะส่งผลอย่างไรกับสื่อสิ่งพิมพ์ที่วางขายกันอยู่ทุกวันนี้บ้าง?

เราได้ติดต่อขอสัมภาษณ์คุณชวรงค์ ลิมป์ปัทมปาณี หัวหน้าศูนย์ข้อมูลของหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ นอกจากจะดูแลเรื่องข้อมูลแล้ว ยังดูแลส่วนของเว็บไซต์ของไทยรัฐด้วย

Iday : คอนเซ็ปต์ของการทำเว็บไซต์ไทยรัฐเริ่มขึ้นได้อย่างไรครับ?

ชวรงค์ : คือเมื่อประมาณ 2 ปีกว่า มีไอเอสพีประมาณ 2-3 เจ้าเข้ามาเสนอให้ลงทุนร่วมกัน โดยทางไอเอสพีจะทำโฮมเพจให้กับไทยรัฐและถ้ามีกำไรก็แบ่งร่วมกันซึ่งตอนนั้นเรายังไม่มีความรู้เกี่ยวกับอินเทอร์เน็ตมากนัก ก็เลยยังไม่สนใจเท่าใดนัก และตอนนั้นราคาโหนดก็แพงมาก ต่สุดขนาด 64K ไอเอสพีบางเจ้าคิด 120,000 ด้วยซ้ำไป ซึ่งทางผู้ใหญ่ก็ยังไม่เห็นชอบที่จะมีโฮมเพจเป็นของตัวเองด้วย

ในตอนหลังเรามานั่งคิดกันใหม่ว่า น่าจะถึงเวลาแล้วที่เราจะมีเว็บไซต์เป็นของตัวเอง และเมื่อตัดสินใจว่าจะมีเว็บไซต์แล้ว ก็คิดคอนเซ็ปต์ไว้เว็บไซต์เราน่าจะเป็นอย่างไร ซึ่งอันดับแรกก็คือ เป็นบริการแบบสาธารณะ ใครจะเข้ามาดูก็ได้ 2. ต้องอัพเดตทุกัน 3. ต้องน่าเชื่อถือ สุดท้ายคือ การเข้ามาดูได้รวดเร็ว โดยเท่าที่สังเกตเราจะไม่เน้นภาพกราฟิกมาก

Iday  เมื่อคิดสร้างเว็บไซต์อย่างนี้ ต้องเพิ่มแผนกพิเศษเฉพาะกิจขึ้นมาด้ยหรือเปล่า?

ชวรงค์ : เรามีอยู่แล้วครับ โดยปกติฝ่ายคอมพิวเตอร์จะดูแลเรื่องเน็ตเวิร์กและซอฟต์แวร์ ดีเวลอปเมนต์ และเมื่อเราคิดว่าจะทำโฮมเพจขึ้นมาอย่างจริงจังและต้องการแบบไหน เราจะเป็นฝ่ายให้รายละเอียดและคอนเซ็ปต์ของโฮมเพจ เขาก็ออกแบบมาให้ ส่วนเว็บไซต์เราได้รับความร่วมมือจากอินเทอร์เน็ตไทยแลนด์ในการเป็นเว็บโฮสติ้ง

Iday : คนเข้ามามากอย่างนี้ ตั้งใจจะทำให้เป็นหน้าโฆษณาอย่างในหนังสือพิมพ์หรือเปล่า

ชวรงค์ : ผมตอบตามตรงว่า ผมไม่คิดว่าจะทำกำไรอะไรมากนักบนเว็บ ผมคิดว่าน่าจะหารายได้ให้พอเลี้ยงตัวได้ก็พอ

Iday : หันมาทางส่วนของเนื้อหาบ้างนะครับ มีคนถามว่าทำไมข่าวหน้า 1 ไม่ลงทั้งหมด กลัวว่าจะไม่มีคนซื้อหรือเปล่า

ชวรงค์ : ไม่กลัวครับ ผมว่าคนที่อ่านบนเน็ตไม่ซื้อหนังสือพิมพ์อยู่แล้ว และอีกอย่างหนึ่งผมคิดว่าส่วนใหญ่คนอ่านจริงๆ จะเป็นคนไทยที่อยู่ต่างประเทศมากกว่าด้วยซ้ำไป มีบางคนเมล์มาถามว่า อย่างหนังสือพิมพ์ Financial Time เขายังลงข่าวทั้งหมดเลย แล้วไทยรัฐกลัวขายหนังสือพิมพ์ไม่ได้เหรอ ถึงไม่ลงทั้งหมด จริงๆ แล้วเหตุผลของผมที่ไม่ลงข่าวทั้งหมดก็คือ

1. ผมเชื่อว่าไม่มีใครมานั่งอ่านหนังสือบนเน็ตทั้งหมด ซึ่งอาจจะมาจากความเคยชินที่ปกติอ่านจากหนังสือพิมพ์ที่บ้าน

2. ผมไม่อยากให้มีความผิดพลาด เพราะหนังสือพิมพ์เป็นวรรณกรรมรีบเร่ง ต้องทำด้วยความรวดเร็ว มันอาจจะมีข้อผิดพลาดไม่มากก็น้อย หรือว่าเขียนข่าวเว่อร์เกินไป ใช้ศัพท์มากเกินไป เป็นต้น

Iday : แล้วเนื้อหาที่อยู่บนเน็ตทั้งหมด คุณชวรงค์รีไรท์ทั้งหมดเอง?

ชวรงค์ : ผมจะอ่านข่าวทั้งหมดก่อนแล้วสรุปใจความใหม่อีกครั้ง โดยเราจะปรับภาษาบ้างเล็กน้อย ส่วนหัวข้อข่าวผมจะคงไว้ตามเดิม เพราะอยากจะคงลักษณะเดิมๆ ของข่าวไว้

Iday : ตอนนี้เวิร์กโฟลว์ของไทยรัฐเป็นอย่างไรบ้าง หมายถึงขั้นตอนการทำงาน

ชวรงค์ : ข่าวจะอยู่ที่ฝ่ายผลิต ก่อนที่จะยิงเป็นฟิล์มต่อมาเราจะดึงข้อมูลข่าวผ่านเน็ตเวิร์ก แล้วผมจะนำข่าวมาอีดิดอย่างบางคอลัมน์เรามีทำไว้ล่วงหน้า ที่เราต้องทำก็คือข่าวบางหน้าเท่านั้นเอง อย่างข่าวหน้า 1 ข่าวกีฬา ข่าวเศรษฐกิจ เพราะอย่างบางคอลัมน์เราสามารถพิมพ์ล่วงหน้าไว้ได้อย่างข่าวบันเทิง ละคร เป็นต้น ส่วนข่าวที่จะนำขึ้นเว็บ ผมจะเลือกข่าวที่เห็นว่าเป็นประโยชน์ 2-3 ข่าวและข่าวบันเทิง ข่าวเศรษฐกิจ การเมือง ฯลฯ โดยจะอัพเดตเสร็จเรียบร้อย เวลาประมาณ 10 โมงเช้า

Iday : แล้วในส่วนเดลี่เว็บคุณชวรงค์เขียนเองหรือเปล่าครับ

ชวรงค์ : ผมจะมีผู้ช่วย 5 คนช่วยกันทำ อย่างคนดูวันศุกร์ทำข่าวกีฬา วันพฤหัสฯ จะเป็นเรื่องวัฒนธรรม วันพุธจะทำข่าว current issue วันอังคารเป็นเรื่องไอที วันจันทร์เป็นเรื่อง information source วันเสาร์ทำเรื่อง hobby จะเป็นประจำอย่างนี้ตลอด